[กระทู้ฉายหนังโหด] Excision เธอ/จิต/เพี้ยน ตอนที่ 2   Share

กระทู้นี้แตกประเด็นมาจาก 2519

ยายกระโดดเชือกฝั่งตรงข้ามมามายืนแป้นแล้นหน้าบ้านของครอบครัวพอลลีน

"มีอะไรหรือจ๊ะ" แม่ของพอลลีนถาม
"คือ ชมรมกระโดดเชือกของหนูรับบริจาคเงินสำหรับเยาวชนในเมืองอยู่ค่ะ"

ความคิดเห็นที่ 1

"งั้นเข้ามาข้างก่อนสิจ๊ะ"

"ค่ะ" ยายกระโดดเชือกตอบรับ พร้อมก้าวเข้าไปในบ้าน

ความคิดเห็นที่ 2

พอลลีนเข้ามามอง สำรวจ แล้วถามว่า

"มาทำอะไรที่นี่"

"ไม่ใช่ธุระของหล่อน" ยายสาวกระโดดเชือกตอบ

"วันก่อนพูดจาไม่ดีกับฉันไว้นะ" พอลลีนบอก

"ก็หล่อนมันเพี้ยนนิ" คู่สนทนาบอกพร้อมทำหน้าขยะแขยง

ความคิดเห็นที่ 3

เมื่อได้ยินเช่นนั้น พอลลีนทำโหดใส่พร้อมขู่ทันทีว่า

"ลองมาทีนี่อีกรอบสิ ฉันจะเอาปลายทู่ๆของด้านจับเชือกกระโดดมาเจาะคอเธอซะ"

ความคิดเห็นที่ 4

แม่ก็เอาเงินมาให้

"พระเจ้ารักหนูนะจ๊ะ"

แล้วก็ยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ

ความคิดเห็นที่ 5

F5 รัวๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 6

สองสาวหัวเราะเยาะพอลลีน

"คิกคักๆ อุฮิๆ งุงิๆ"

ความคิดเห็นที่ 7

"พวกเธอหัวเราะอะไร" พอลลีนหันไปเผชิญหน้า

"พอลลีนเธอออกจากบ้านแบบเลสเบี้ยนอารมณ์เสียหรือไง ดูซิแบนหยั่งกับเด็ก10ขวบเลย" นาตาลีเยาะเย้ย

ความคิดเห็นที่ 8

"เป็นคำวิจารณ์ที่โชคไม่ดีเลยนะ ดูจากลักษณะของช่องคลอดของเธอที่เหมือนกับแผลโดนขวามจาม"
พอลลีนใช้วาจาสยดสยองเช่นเคย

"พูดจาได้เลวร้ายมากเลยนะ" นาตาลีตอบกลับ

"อยู่ในห้องเดียวกันฉันยังกลัวจะติดเชื้อจากตรงนั้นของเธอมากๆเลยละ" พอลลีนยังตอบกลับไม่ยั้ง

นาตาลีเลยพูดตรงไปตรงมา "อดัม นายนั้นแปลกกว่าที่ฉันคิดไว้มาก ฉันเลยทิ้งอดัมไปแล้ว เอาละ อดัมเป็นของเธอแล้วนะ"


พอลลีนเลยตอบว่า "งั้นขอโทษที่ฉันหยาบคาย แต่ฉันไม่สนใจนายนั้นแล้วละ"

ความคิดเห็นที่ 9

"อดัมเลียได้เหมือนหมากินน้ำเลยละ"

อบิเกลถึงกับเบื่อคำพูดของพอลลีน

ความคิดเห็นที่ 10

"เหมาะกับเธอแล้วนิ" นาตาลีโต้กลับ

ความคิดเห็นที่ 11

พอลลีนทำหน้าสะใจโก๋มาก

ความคิดเห็นที่ 12

"ฉันขอแนะนำเธอหน่อยนะพอลลีน" นาตาลีพูด

"หยุดเอาเงินไปใช้กับเรื่องคุมกำเนิดเหอะ ไปซื้อเอสโตรเจนมากินดีกว่านะ"

ความคิดเห็นที่ 13

เงิบ

ความคิดเห็นที่ 14

แล้วมามองตัวเองอีกรอบ

ความคิดเห็นที่ 15

พอกลับไปบ้านพอลลีนก็สำรวจตัวเอง ทำท่าเหมือนอยากจะวางแผนเตรียมทำศัลยกรรมให้ตัวเอง

ความคิดเห็นที่ 16

"พี่จะทำอะไรอะ" เกรซเปิดประตุห้องเข้ามาหาพอลลีน

"เรื่องมันยาวแต่สั้นๆคือ พี่วางแผนจะทำให้สะดือได้รูป แต่เงินไม่พอจะไปผ่า ก็เลยจะ..."

ความคิดเห็นที่ 17

"พี่จ๊ะ หนุ่มๆเขาไม่สนเรื่องลักษณะของสะดืออะไรนั่นหรอก"

ความคิดเห็นที่ 18

"เขาสนที่นี่ต่างหาก" แล้วน้องสาวก็ชี้ไปที่หน้าอก

ความคิดเห็นที่ 19

น้องสาวก็กังวลว่าพี่สาวจะคิดมา แต่พอลลีนก็ตอบไปว่า

"อย่างพี่ พวกผู้ชายไม่ได้มาโคจรรอบตัวเป็นเธอหรอกนะ แต่พี่ทำเพื่อตัวเอง"

ความคิดเห็นที่ 20

พอลลีนนั่งหาข้อมูลไปซักพัก

ความคิดเห็นที่ 21

อู้งานมารอดูอีกแล้วววว

ความคิดเห็นที่ 22

แล้วลุกไปดูที่กระจก พอลลีนเป็นเริมซะแล้ว

ความคิดเห็นที่ 23

ย้อนอดีต

"พอลลีนๆ" พ่อเรียก

ความคิดเห็นที่ 24

พอลลีนจมน้ำแล้วพ่อช่วยขึ้นมา

"หายใจเข้า ลูกรัก"

ความคิดเห็นที่ 25

"บ๊อบ คุณเป็นเริมที่ปากอยู่นะ"

ความคิดเห็นที่ 26

"ทำไมไม่รอไลฟ์การ์ด" แม่ถาม

"จะบ้าหรอ เดี๋ยวลูกก็ตายหรอก"

ความคิดเห็นที่ 27

พ่อเลยตอบไปว่า "เหลือเชื่อเลยนะที่คุณคิดแบบนี้"

"เอาไว้ตอนลูกเป็นวัยรุ่น แล้วแกเป็นเริมก่อนเถอะ แล้วคุณจะตอบแกยังไงกัน"แม่หงุดหงิดแล้วหันไปบอกพอลลีนว่า

"แม่บอกแล้วใช่ไหมพอลลีนว่าที่กระโดดสูงๆนั้นมันสำหรับผู้ใหญ่"

ความคิดเห็นที่ 28

ถึงแบบนั้นเธอก็ยังรอดได้เพราะพ่อ

ความคิดเห็นที่ 29

"หนูหั่นเองได้ค่ะแม่" เกรซลูกรักบอกแม่

แม่เลยหน้าหงิก

ความคิดเห็นที่ 30

พอลลีนเซ็งเข้าไปใหญ่เมื่อแม่ประกาศกลางโต๊ะอาหารว่าซื้อเสื้อผ้าสุดสง่าให้พอลลีนใส่ไปโบสถ์และงานเต้นรำ

ความคิดเห็นที่ 31

ติดตามอ่านต่อค่ะ

ความคิดเห็นที่ 32

"แม่ยังไม่พออีกหรอ ตอนแรกหนูก็ปฏิเสธที่จะไปโบสถ์ แล้วหนูก็ไม่อยากไปงานเต้นรำให้ไปเป็นเป้าหมายขายหน้าต่อหน้าพวกเด็กๆที่พึ่งเป็นวัยรุ่นพวกนั้นหรอกนะ"

ความคิดเห็นที่ 33

น้องเกรซก็เซ็ง

แม่พูดขึ้นมาว่า"งานCotillionจะช่วยให้ลูกหาสามีที่เหมาะสมได้"

ความคิดเห็นที่ 34

"ในอนาคตซักวันหนูจะแต่งงาน แล้วหนูจะแต่งงานกับคนผิวดำ"

แม่ปรี้ดขึ้นมาทันที "อย่าคิดนะว่าเขาจะซื่อสัตย์กับลูก"

ความคิดเห็นที่ 35

"พวกคนแอฟรืกัน-อเมริกันขึ้นชื่อในด้านเป็นชู้"

"นี่บ๊อบ คุณอย่ามองฉันแบบนั้นได้ไหม"

ความคิดเห็นที่ 36

พ่อได้แต่มองด้วยความเหลือเชื่อว่าเมียตัวเองจะพูดแบบนั้นออกมา และทำได้แค่ถอนหายใจ

ความคิดเห็นที่ 37

แม่เอาชุดมาทาบ

"คืนนี้พรุ่งนี้จะจบลงซะก่อนที่ลูกจะรู้ตัวซะอีกจ๊ะ"

ความคิดเห็นที่ 38

"พรุ่งนีลูกต้องดูสวยมากๆเลยจ๊ะ"

ความคิดเห็นที่ 39

กินข้าวอิ่มๆ ก็เข้ามาดูหนังต่อ

ความคิดเห็นที่ 40

พอลลีนทำหน้าเบ้เล็กหน่อยก่อนจะถามว่า


"แม่คะ ถึงบางเวลาหนูจะทำตัวเหมือนผู้หญิงวิกลจริต แต่แม่ยังจะรักหนูอยู่ใช่ไหมคะ"

ความคิดเห็นที่ 41

"แน่นอนสิจ๊ะ ว้ายพอลลีนลูกเป็นเริมที่ปากแหนะ"

ความคิดเห็นที่ 42

"มันก็แค่แพ้อะไรเท่านั้นเอง อย่าไปสนใจเลยแม่"

"ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ ก็แค่ไม่ต้องถ่ายรูปก็ได้"


พอลลีนไม่อยากให้ถึงพรุ่งนี้เลยจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 43

แล้วก็เข้าห้วงนิทราอีกแล้ว แล้วก็ฝันถึงสิ่งนี้

ความคิดเห็นที่ 44

แล้วก็สะดุ้งตื่น

ความคิดเห็นที่ 45

แม่ตื่นเต้นกับงานคืนนี้มากจนนอนไม่หลับเลยจัดอาหารซะมื้อใหญ่

"เบคอนหรือคะ อาหารแบบนี้กนไปเดี๋ยวหนูก็ได้เส้นเลือดไปเลี้ยงหัวใจอุดตันกันพอดี"

แล้วพอลลีนก็เอาปากงาบเบคอนใส่จาน

ความคิดเห็นที่ 46

เกรซชอบใจ

ความคิดเห็นที่ 47

แล้วหันไปบอกพ่อว่า "ขอบคุณค่ะพ่อ" พร้อมให้ดูเริมที่ขึ้นบนปาก

ความคิดเห็นที่ 48

พ่อบอก "ไม่เป็นไร แต่พ่อช่วยชีวิตลูกไว้นะ"

พอลลีนก็เลยบอกว่า "นั้นเป็นประสบการณ์เฉียดตายที่สุดในชีวิตถ้าไม่ได้พ่อก็คงแย่ แล้วคราวนี้หนูจะติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์โรคไหนอีกดีละ"

พ่อเริ่มอารมณ์ไม่ดี

ความคิดเห็นที่ 49

พอลลีนหน้าตาหลอนมาก T^T

ความคิดเห็นที่ 50

แม่เลยตัดบทว่า"แม่จะลงมาภายในสิบนาที ให้เตรียมตัวให้พร้อมจะไปโรงเรียนด้วย แล้วถ้ากินเสร็จแล้วก็รีบๆขึ้นมาข้างบน"

ความคิดเห็นที่ 51

@คนขายหนังโป๊ ตัวจริงนางเอ็กซ์มากเลย ไปดูในNip/Tuck ได้


"พ่อคะ" พอลลีนจะพูดต่อ
"พ่อไม่อยากฟังอะไรอีกแล้ว"

ความคิดเห็นที่ 52

พอลลีนกดน้ำดื่มในโรงเรียนดื่มอย่างกระหาย

ครูใหญ่ก็เดินผ่านมา

ความคิดเห็นที่ 53

เมื่อเห็นพอลลีนดื่มน้ำไม่หยุดครูใหญ่เลยพูดว่า

"สาวน้อยเหลือน้ำให้คนอื่นๆดื่มบ้างนะ"

ความคิดเห็นที่ 54

พอลลีนเลยมองทำนองว่ามายุ่งอะไรกับกรู

ความคิดเห็นที่ 55

แล้วมาเข้าเรียนในวิชาเลข

ความคิดเห็นที่ 56

ไปนั่งข้างๆอบิเกลซี้นาตาลี

"ยี้อย่ามานั่งใกล้ฉันนะยะ" อบิเกลแสดงความขยะแขยงออกมาทันที

พอลลีนชะงักเล็กน้อยแล้วถามออไปว่า

"แล้วนาตาลีเพื่อนเธอไปไหนซะละ"

อบิเกลไม่ตอบและไม่ใส่ใจพอลลีน

ความคิดเห็นที่ 57

พอลลีนยกมือ

"ครูคูเปอร์ค่ะ ขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำค่ะ"

ความคิดเห็นที่ 58

ครูถามพอลลีนว่าสิทธิขอไปเข้าห้องน้ำใช้หมดแล้วยัง เมื่อพอลลีนใช้สิทธินั้นหมดไปแล้ว ก็อด

ความคิดเห็นที่ 59

ไหนใครจะอธิบายได้บ้างว่ากฎของเครเมอร์คืออะไร"

ครูคูเปอร์ถามนักเรียนในชั้น

ความคิดเห็นที่ 60

อบิเกลยกมือตอบ แล้วอธิบาย

ความคิดเห็นที่ 61

เมื่อตอบได้ก็ยิ้มเยาะพอลลีน

ความคิดเห็นที่ 62

แล้วพอลลีนก็ยกมืออีก

"พอลลีนว่าไง"

"ขอไปเข้าห้องน้ำค่ะ"

ครูรำคาญเลยตัดสินใจให้ไปซะ

ความคิดเห็นที่ 63

พอลลีนเข้าห้องน้ำ ควักขวดอะไรซักอย่างออกมาแล้วซดเฮือกๆ หรือว่าจะเป็นสิงห์กระทิงแดง?

ความคิดเห็นที่ 64

เมื่อกลับเข้าห้องเรียน ครูถึงกับปรบมือให้

"เธอหมดสิทธิไปเข้าห้องน้ำตลอดเทอมนี้แล้ว"

ความคิดเห็นที่ 65

"รีบๆไปนั่งที่แล้วเปิดหนังสือตามเพื่อนซะ"

ความคิดเห็นที่ 66

หย่อนก้นได้ไม่เกินห้าวิ พอลลีนก็ยกมือขึ้นอีกรอบ

"ครูค่ะ หนูรู้สึกเหมือนไม่สบายขอไปห้องพยาบาลค่ะ"

ความคิดเห็นที่ 67

พอครูบอกให้ทนๆไป อบิเกลก็บอกว่า

"เธอนี่มันไร้ค่าจริงๆ"

ความคิดเห็นที่ 68

พอลลีนมองหน้าอย่างเคียดแค้น

ความคิดเห็นที่ 69

"ครูคูเปอร์ หนูเหมือนจะไม่สบายค่ะ"

ครูก็ได้แต่พยักหน้ารับ และอ่านหนังสือเรียนต่อไปเช่นทั้งห้องที่กำลังทำความเข้าใจบทเรียน

ความคิดเห็นที่ 70

แล้วก็หันไปอ้วกใส่อบิเกล

ความคิดเห็นที่ 71

จนครูก็จะอ้วกเหมือนกัน

ความคิดเห็นที่ 72

"ไข้ก็ไม่มี" แม่บอกเมื่อพอลลีนต้องกลับมาบ้านก่อนเวลาเลิกเรียน

"สงสัยเพราะอาหารเป็นพิษ"

ความคิดเห็นที่ 73

แล้วแม่ก็โยนปรอทวัดไข้ลงบนโต๊ะ แล้วพูดว่า

"พอโรงเรียนโทรมาว่าแกไม่สบาย ฉันก็เอะใจดูเหมือนไม่เห็นใจนะ แต่ก็ไปเปิดกล่อยยาก็เห็นน้ำเชื่อมไอพีแคคหายไป ฉันก็รู้แน่ๆว่าเป็นแก"

"ลูกไม้ตื้นๆแบบนั้นใช้ไม่ได้กับฉันหรอกนะ คืนนี้แกต้องไปงาน"

แผนการของพอลลีนล้มเหลว

ความคิดเห็นที่ 74

ก่อนไปงาน พอลลีนยืนซะเหี่ยวแห้ง

ความคิดเห็นที่ 75

"ลุกสวยมากจ๊ะคืนนี้"

แม่กลับมาพูดดีๆอีกครั้ง

ความคิดเห็นที่ 76

"คืนนี้ออกไปทำให้ผู้ชายสนใจลูกกันดีกว่า" แม่บอก

"น่ารังเกียจ" พอลลีนบอก พร้อมทำหน้าเบื่อหน่าย

ความคิดเห็นที่ 77

ในงานก็มีแต่พวกเพิ่งวัยรุ่นอายุห่างจากพอลลีนก็หลายปีอยู่

ความคิดเห็นที่ 78

"มีแต่เด็กทั้งนั้นเลยนะแม่"

ความคิดเห็นที่ 79

"แม่คาดการณ์เรื่องอายุผิดไป แม่ขอโทษแล้วกัน"

แล้วแม่ก็ส่งพันช์ให้

ความคิดเห็นที่ 80

นางก็เททิ้ง

ความคิดเห็นที่ 81

แล้วคืนให้แม่

ความคิดเห็นที่ 82

แล้วก็ไปนั่งข้างน้องแว่นโตที่นั่งหงอยอยู่คนเดียวไม่มีคู่เต้น

ความคิดเห็นที่ 83

"รู้ไหมทำไมที่นี้มีแต่เด็กผู้หญิงแต่งหน้าแต่งตามาเต้นกับผู้ชาย" พอลลีนถาม

"ไม่รู้สิเพราะผู้ชายจะมาคุยกับฉันตอนพวกนั้นจะถามการบ้านก็เท่านั้นแหละ"น้องแว่นโตตอบ

แล้วนางก็ถอดแว่นน้องแว่นโต

ความคิดเห็นที่ 84

น้องแว่นโตชักกลัวเลยลุกขึ้นเดินหนีไปเลย

ความคิดเห็นที่ 85

นางก็เลยนั่งเซ็งพัดกระโปรงไปมาคนเดียว

ความคิดเห็นที่ 86

เสริมให้ครับ "น้ำเชื่อมไอพีแคค" (Syrup of ipecac)
ที่พอลลีนกินเข้าไปนั้น เป็นยากระตุ้นให้อาเจียนครับ
ใช้สำหรับกรณีผู้ป่วยกินสารพิษบางชนิดเข้าไปครับ
แต่ปัจจุบันนี้ไม่ค่อยแนะนำให้ใช้แล้วครับ เพราะการ
อาเจียนอาเกิดการสำลักเข้าสู่ระบบทางเดินหายใจ ซึ่ง
อันตรายกว่าได้ครับ

ความคิดเห็นที่ 87

^
^^
ได้ความรู้เพิ่มเติมเลย ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็นที่ 88

@kong846 ขอบคุณมากฮร่ะ

เด็กหนุ่มนี้มาขอเต้นรำ

ความคิดเห็นที่ 89

ส่วนน้องเกรซก็ เจอหนุ่มถูกใจ

ความคิดเห็นที่ 90

แม่มาเจอเข้า "เกรซ นี่ลูกทำอะไรไม่เหมาะสมอย่างนี้"

"แม่ค่ะ ตอนนี้ร่างกายหนูอ่อนแออยู่นะคะ"


ความคิดเห็นที่ 91

"แม่ขอยกเลิกสิทธิในการใช้อินเตอร์เน็ตเป็นการถาวร"

เกรซเลยเดินหนีไปเลย

ความคิดเห็นที่ 92

แหมแต่คู่เต้นเกรซก็หล่อซะขนาดนั้น

ความคิดเห็นที่ 93

"แอมเบอร์ ฉันว่างานนี้ปีหน้าไม่สมควรจัดอีกแล้วละ ไม่เหมาะสมอย่างมากๆ"

ความคิดเห็นที่ 94

"เธออายุเท่าไร" เด็กผู้ชายถาม
"18" พอลลีนตอบ
"แก่มากเลยนะ แล้วเป็นอะไรที่ปาก เริมหรอ น่าขยะแขยงอะ"

ความคิดเห็นที่ 95

นั่งติดตามระยะประชิด สนุกมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 96

เลยจัดการจูบซะ

ความคิดเห็นที่ 97

ยี้ๆ แหวะๆ ถุยๆ

ความคิดเห็นที่ 98

"เกิดอะไรขึ้น" แม่ของพอลลีนรีบวิ่งมา

"ผู้หญิงคนนั้น ผมบอกเธอว่าเธอเป็นเริมที่ปาก เธอก็จูบผม แบบนี้ผมจะติดเริมไปด้วยไหมเนี่ย แหวะๆ"

"ไม่ใช่เสมอไปหรอกจ๊ะ"

ความคิดเห็นที่ 99

"พอลลีน ลูกทำแบบนี้ทำไม"

ความคิดเห็นที่ 100

"แม่ก็น่าจะเห็นแล้วนะคะ"

ความคิดเห็นที่ 101

"หนูหลงรักในสเน่ห์ของเขาก็เลยทำไปค่ะ"

ทุกคนมองความประหลาดของการกระทำของพอลลีน

ความคิดเห็นที่ 102

พอกลับมาถึงบ้านนางก็รีบขึ้นห้องทันทีโดยใส่รองเท้าย่ำขึ้นไปด้วย

ความคิดเห็นที่ 103

แม่อารมณ์ไม่ดีเอามากๆ

ความคิดเห็นที่ 104

พอลลีนไม่สนใจใครใส่รองเท้าเปื้อนดินเข้าบ้านแถมยังฝากรอยเท้าไว้

ความคิดเห็นที่ 105

พ่อก็เลยซวยกว่าใครเพื่อนมาเช็ดรอยเท้า

ความคิดเห็นที่ 106

เกรซเริ่มมีอาการไอ ท่าจะไม่ค่อยดี

ความคิดเห็นที่ 107

พอลลีนนั่งเศร้าอยู่

ความคิดเห็นที่ 108

เช้าวันต่อมาหลังจากแม่มาส่งหน้าโรงเรียน พ่อเห็นแม่ไปแล้วพอลลีนก็หนีเรียนทันที

ความคิดเห็นที่ 109

ไปอ่านหนังสือเรื่องปอด

ความคิดเห็นที่ 110

เรื่องนี้สงสารพ่อที่สุด --"

ความคิดเห็นที่ 111

ที่ห้องสมุด

ความคิดเห็นที่ 112

จำทุกอย่างให้ขึ้นใจ

ความคิดเห็นที่ 113

กลับมาบ้านพยายามจะย่องเข้าไปเงียบๆ

ความคิดเห็นที่ 114

"พอลลีนแกไปไหนมา ครูใหญ่เป็นห่วงมากรู้ไหมพอแกไม่มาโรงเรียนวันนี้ เขาเลยโทรมาถามที่บ้าน"

"ไปห้องสมุดมา" พอลลีนตอบ

"แกจะให้ฉันเชื่อแกยังงั้นหรอ"

ความคิดเห็นที่ 115

พอลลีนหงุดหงิดและโมโห เธอรูดซิบกระเป๋าเทหนังสือที่ยืมมาจากหนังสมุดลงบนพื้นให้แม่เห็นว่าไปห้องสมุดจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 116

ผัววววววววววววววะ

แม่เลยตบหน้าฉลองซะ

ความคิดเห็นที่ 117

มื้อเย็น

ความคิดเห็นที่ 118

แม่ยังคงไม่พอใจกับพฤติกรรมของพอลลีนอย่างมาก

ความคิดเห็นที่ 119

พอลลีนเลยเอาคืนด้วยการยกจานโยนอาหารเย็นใส่แม่

ความคิดเห็นที่ 120

แม่ตกใจสุดขีด

ความคิดเห็นที่ 121

กรี๊ดดดดดดดดด

ความคิดเห็นที่ 122

พอลลีนรีบลุกจากโต๊ะหนีไปด้วยท่าทางเหมือนลิงอุรังอุตัง

ความคิดเห็นที่ 123

"บ็อบ ฉันอยากไล่พอลลีนให้พ้นๆจากบ้านนี้ไปเลย"
"ลูกมันยังเป็นแค่วัยรุ่นเองนะ"
"มันเป็นโรคประสาท นี่คุณอยากมาเข้าข้างมันนะ ไม่งั้นฉันจะหย่าคุณแน่ๆ หย่าโดยไม่ทันตั้งตัวเลยด้วย"

"คุณอย่า..." พ่อพยายามพูดให้แม่ใจเย็น
"นังนั้นมันอันตรายชัดๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเพื่อนถึงหายหัวไปหมด"

ความคิดเห็นที่ 124

พอลลีนแอบฟังอยู่ข้างนอกห้องพ่อแม่

ความคิดเห็นที่ 125

"คุณมันต้องบ้าแน่ๆถึงทนอยู่กับมันได้"
"ฉันพยายามๆๆแล้วก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะรักคนอย่างมันลง"

ความคิดเห็นที่ 126

สิ่งที่เศร้าใจที่สุดของพอลลีนไม่ใช่ที่คนรอบข้างรังเกียจเธอ แต่คนที่ให้กำเนิดเธอ เช่น แม่ที่ดูเหมือนจะไม่เคยรักเธอเลย

พอลลีนจึงได้แต่สะอึกสะอื้นร้องไห้อยู่คนเดียว

ความคิดเห็นที่ 127

วันต่อมาระหว่างเดินกลับบ้าน

ความคิดเห็นที่ 128

เจอนกตายอยู่ข้างหน้า เลยใช้กระดาษช้อนนกขึ้นมา

ความคิดเห็นที่ 129

แล้วรีบเก็บใส่กระเป๋ากลับบ้าน

ความคิดเห็นที่ 130

น่าจ๋งจ๋าน

ความคิดเห็นที่ 131

สาวกระโดดเชือกมาเจอจึงมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ

ความคิดเห็นที่ 132

เมื่อถึงบ้าน พอลลีนรีบไปหยิบเครื่องมือมาเตรียมพร้อม

ความคิดเห็นที่ 133

แต่หล่อนก็หลอนจริงๆ อ่ะ

ความคิดเห็นที่ 134

แล้วก็จัดการ

ความคิดเห็นที่ 135

เอาเครื่องในนกใส่ในถ้วยเล็กที่เตรียมไว้

ความคิดเห็นที่ 136

เห็นเลือดทีไรเป็นไม่ได้ นางก็เลียแผล็บ

ความคิดเห็นที่ 137

กำลังเคลิ้มๆ แม่มาถึงเคาะประตู

"พอลลีน แม่กลับมาแล้ว เป็นอะไรหรือเปล่า"

ความคิดเห็นที่ 138

นางเลยตื่นจากภวังค์

"หนูปกติดี ไปๆๆซะ"

ความคิดเห็นที่ 139

เสร็จแล้วนางก็เลยเอาเศษที่เหลือโยนทิ้งชักโครก ล้างมือ บ้วนปาก

ความคิดเห็นที่ 140

แล้วก็เข้าไปในห้องเกรซ เธอพยายามเข้าใจสิ่งที่เกรซต้องเผชิญมาตั้งแต่เด็ก

ความคิดเห็นที่ 141

ในโต๊ะอาหารพ่อถามพอลลีนว่า

"พอลลีนชักโครกลูกตันอีกแล้วนะ ลูกกดอะไรลงไปหรือเปล่า"

ความคิดเห็นที่ 142

"สงสัยหนูจะกินอาหารพวกเส้นใยน้อยไปหน่อยค่ะ"

ความคิดเห็นที่ 143

"พอได้แล้ว" แม่บอก

"เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องจะมาคุยกันในโต๊ะอาหารเลยนะ"

ความคิดเห็นที่ 144

"บ๊อบบางครั้งฉันก็รู้สึกเหมือนว่าคุณเป็นลูกคนที่สามเลยนะ"

ความคิดเห็นที่ 145

พอลลีนกำลังจะลุกจากโต๊ะ

"จะลุกไปไหนกัน ยังไม่ได้ขออนุญาตเลยนะ"

"งั้นขออนุญาตลุกจากโต๊ะนะคะ"

"ไม่ จนกว่าจะทานอาหารเย็นให้เสร็จ

"ก็อิ่มแล้ว หนูไม่อยากบริโภคแคลอรี่เข้าไปอีกหรอกค่ะ"

ความคิดเห็นที่ 146

"แล้วเราก็ไม่ควรเอาเรื่องวัยทองมาอ้างเรื่องน้ำหนักขึ้นด้วยค่ะ" พอลลีนพูดจบแล้วก็ลุกจากโต๊ะไปทันที

เกรซดูจะชอบใจมาก

ความคิดเห็นที่ 147

พ่อเลยรีบพูดว่า"คุณยังดูดีมากเลยนะ"

ความคิดเห็นที่ 148

แม่เลยได้แต่นั่งหน้าหงิก

ความคิดเห็นที่ 149

นางก็พูดกับพระเจ้าอีกครั้ง ทั้งเรื่องกินมากไป มีเซ็กส์ครั้งแรก น้องสาวกำลังตายอย่างช้าๆ เรื่องไม่ถูกกับแม่ แล้วก็ที่พระเจ้าให้ฮอร์โมนมา

ความคิดเห็นที่ 150

แล้วนางก็ฝันอีกครั้ง เอ๊ะล้วงแล้วเจออะไร

ความคิดเห็นที่ 151

เป็นหัวตัวเอง

ความคิดเห็นที่ 152

เช้าวันต่อมา แม่เดินมาหา

"แม่ขอคุยด้วยหน่อย"

ความคิดเห็นที่ 153

"หนูทำอะไรอีกละ"
"เปล่าไม่ได้ทำอะไร แม่แค่อยากจะคุยด้วย"

"แม่พึ่งได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ ตอนแม่เข้าชมรมอ่านหนังสือ เป็นหนังสือที่ทำให้สะท้อนตัวเองได้ดีมากๆ บอกตามตรงถึงแม่จะอ่านเล่มนี้อยู่คนเดียวก็เถอะ แล้วก็ยังเรื่องชมรมที่เหมือนเป็นข้ออ้างให้ผู้หญิงมาเจอกัน"

"มันทำให้แม่รู้ว่าต้องอดทนกับลูกเพิ่มอีกนิด"

ความคิดเห็นที่ 154

ขอปาดขวาหน่อย

รออ่านนะคราบ

ความคิดเห็นที่ 155

"ดูเหมือนแม่จะเข้าถูกชมรมแล้วนี่คะ แม้จะสายไปหลายปีก็ตามที"

"ใจเย็นก่อน พอลลีน ดูเหมือนลูกจะมีพฤติกรรมต่อต้านสังคมนะ"

ความคิดเห็นที่ 156

"ก็ไม่เห็นวัยรุ่นคนไหนไม่เป็นพวกต่อต้านสังคมเลยนี่คะ"

ความคิดเห็นที่ 157

"ตอนอายุเท่าลูก ยายก็ทำแม่เจ็บปวดจนกว่าจะหาคำใดมาอธิบายได้"

ความคิดเห็นที่ 158

เดี๋ยวขอพักก่อนแล้วจะมาต่อ

ความคิดเห็นที่ 159

กำลังสนุกเลย
รออ่านอยูนะคะ

ความคิดเห็นที่ 160

สู้ๆครับ สนุกมากเลยครับ ^ ^

ความคิดเห็นที่ 161

กำลังหนุกเล้ยยยยย
กดรีเฟรชรออ่านทุกครึ่งชั่วโมง

ความคิดเห็นที่ 162

มายังคะ กำลังอ่านเพลินๆอยู่เลย

ความคิดเห็นที่ 163

"แม่ไม่อยากให้เราสองคนซ้ำรอยแบบนั้น"

ความคิดเห็นที่ 164

"พูดจบแล้วยัง" พอลลีนถามแม่

ความคิดเห็นที่ 165

พอลลีนทิ้งให้แม่นั่งเสียใจว่าตกลงมันสายไปแล้วหรืออย่างไรสำหรับความสัมพันธ์ระหว่างเธอและลูกสาว

ความคิดเห็นที่ 166

ตอนเช้าตรู่ ในบ้านยังรูดม่านปิดอยู่แต่จะได้ยินเสียง

อบิเกล : นาตาลี เธอมันโง่ดักดานจริงๆคำว่า *unt ใช้ตัวซีนะยะ

นาตาลี : มันก็ใช้ตัวk ก็ยังอ่านออกเสียงและเข้าใจได้เหมือนกันไม่ใช่หรอ

อบิเกล : ให้ตายเหอะ ขีดฆ่าทิ้งเลยนะนาตาลี


ความคิดเห็นที่ 167

พอลลีนก็แอบดูว่ามีอะไรเกิดขึ้น

ความคิดเห็นที่ 168

โดนซะแล้ว

ความคิดเห็นที่ 169

เล่นกันหนัก

ความคิดเห็นที่ 170

จะไปเหลือหรอ ไม่รอดแน่ๆ

ความคิดเห็นที่ 171

มาถึงโรงเรียนพอลลีนก็จัดการอย่างสาสม

ความคิดเห็นที่ 172

คนแรกก็ไอ้หยองอดัม

ความคิดเห็นที่ 173

และสองสาว

ความคิดเห็นที่ 174

ปรากฎว่าเป้าหมายอีกคน คือ นาตาลี

พอลลีนผลักอบิเกลให้ออกไปให้พ้นทาง

ความคิดเห็นที่ 175

นพนภา หรือ มุนินทร์มันเด็กๆ ต้องพอลลีนอีสาวโคตรเพี้ยน

จับหัวให้ถนัด

ความคิดเห็นที่ 176

แล้วโขกกับตู้ล็อกเกอร์แบบนี้

ปังงงงงงงงงงงงงงงง เสียงหัวนาตาลีกระแทกตู้ดังไปทั่วห้องโถงโรงเรียน

บังอาจมาลูบคมกัน

ความคิดเห็นที่ 177

โหดซะเลือดกระเซ็นออกจากปาก

ความคิดเห็นที่ 178

แฮ่ พอลลีนขู่เหมือนหมา

ความคิดเห็นที่ 179

สะใจที่สุด

ความคิดเห็นที่ 180

ผลจากการกระทำดังกล่าวทำให้ครูใหญ่เรียกพอลลีนไปคุย

"เธอไม่มีความอดทนบ้างเลยหรือยังไง"

ความคิดเห็นที่ 181

ปาดดดดดดดดดดด : )

ความคิดเห็นที่ 182

"ครูใหญ่ค่ะ หนูเป็นเหยื่อจากการกระทำเช่นนี้นะคะ แล้วอีกอย่างมันไม่ใช่ความผิดของหนูด้วยที่เกิดมาแล้วสารเคมีไม่เท่ากัน"

"พอลลีน เธอหยุดหาข้ออ้างซะทีเถอะ" ครูใหญ่บอก

ความคิดเห็นที่ 183

"จากที่ครูดูแฟ้มประวัติของเธอไม่เห็นมีพูดถึงไอ้เรื่องสารเคมีไม่เท่ากันหรือป่วยทางจิตอะไรนั้นเลย"

พอลลีนตอบอย่างร่าเริง "งั้นครูลองส่งหนูไปหาจิตแพทย์เพียงแค่ห้านาทีสิคะ แล้วความเห็นของหมอจะทำให้ครูเข้าใจทั้งหมดเอง"

ความคิดเห็นที่ 184

"แค่นี้เรียบร้อยไหมคะ" พอลลีนถามครูใหญ่


"เธอต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่เธอทำลงไป"
ครูใหญ่สรุปการลงโทษในครั้งนี้

ความคิดเห็นที่ 185

พอลลีนยิ้มแฉ่ง "งั้นหนูไปล่ะค่ะ"

ความคิดเห็นที่ 186

แล้วก็ลุกขึ้นไปทันที

ความคิดเห็นที่ 187

นานจัง ใกล้จบรึยังคะเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 188

เมื่อกลับถึงบ้านก็โดนแม่ด่าอีกยก

"ลงโทษอย่างไม่มีกำหนด แกทำอะไรลงไปรู้ไม่อีกไม่กี่เดือนก็จะเรียนจบแล้ว ทำไมทำแบบนี้"

"หนูมีอาการ boderline personality disorder เป็นมาหลายปี มันรอเวลาร้องเรียกหาคนช่วยอยู่" พอลลีนบอกด้วยหน้าไม่ทุกข์ร้อนอะไร

ความคิดเห็นที่ 189

@sherlock ใกล้แล้ว ไม่ถึงร้อยรูป

"ขึ้นไปที่ห้องแกเดียวนี้"

ความคิดเห็นที่ 190

พอลลีนเอาเท้าวางบนโต๊ะท้าทายแม่

"บ๊อบบบบบบบบบบบบบบบบ" แม่เรียกพ่อมาจัดการ

ความคิดเห็นที่ 191

แล้วนางก็จัดแจงกรีดตัวเองเป็นสัญลักษณ์คล้ายกับไม้กางเขน

ความคิดเห็นที่ 192

แล้วก็มานั่งลูบไปลูบมาในห้องน้ำ

แม่เคาะประตูแล้วก็เปิดประตูห้องน้ำทันที

"ส่งที่ดูดส้วมมาสิ พ่อแกกับแกทำตัวน่ารังเกียจจริงๆ"

ความคิดเห็นที่ 193

"แกทำอะไรกับแขนเนี่ย"

"ไม่ต้องห่วงหรอกแม่แค่ทำแทตทู"

"เด็กผู้หญิงที่ไหนกล้าจะทำไม้กางเขนบนแขน"
แม่เริ่มด่าเป็นชุด

"แค่สัญลักษณ์กาชาดนะแม่"

แม่เริ่มทดไม่ไหว "บ๊อบบบบบบบบบบบบ"

เลยเรียกพ่อมาจัดการอีกรอบ

ความคิดเห็นที่ 194

บรรยากาศโต๊ะกินข้าวมาคุมากๆ

เกรซถาม "ทำไมวันนี้ทุกคนดูเศร้าจังเลยคะ"

ความคิดเห็นที่ 195

"ไม่ใช่ลูก เราผิดหวัง พี่สาวลูกทำตัวได้น่าผิดหวังมากวันนี้"

ความคิดเห็นที่ 196

"ลูกรู้ไหมพ่อต้องลำบากแค่ไหน เหนื่อยแค่ไหนกว่าจะให้ลูกเข้าโรงเรียนนี้้ได้ แล้วตอนนี้มาทำตัวจนเกือบโดนไล่ออกอีก พ่อรู้สึกแย่มากๆ"

ความคิดเห็นที่ 197

"ไม่ใช่หนูซักหน่อยที่ใช้ความรุนแรง แต่คนอย่างนาตาลีสมควรจะโดนชกเข้าทีหน้าซักทีหนึ่ง"

ความคิดเห็นที่ 198

"พ่อพยายามจะสนับสนุนลูก แต่ตอนนี้พอแล้ว พอซักทีกับเรื่องหมอลมแล้งๆหลอกลวงตัวเองไปวันๆ ตอนนี้แค่ไปทำงานในร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดยังไม่ได้เลย"

ความคิดเห็นที่ 199

"หยุดพูดก่อนสิค่ะ หนูยังไปสอบGEDได้ แล้วก็เข้าเรียนมหาลัย จบแล้วเปิดรักษาเองก็ได้"

ความคิดเห็นที่ 200

"อย่างที่พอบอก อาชีพหมอของแกมันหลอกตัวเองไปวันๆเท่านั้น"

ความคิดเห็นที่ 201

น้องเกรซถึงกับเครียด

ความคิดเห็นที่ 202

พอลลีนจึงได้เงียบลงไป

ความคิดเห็นที่ 203

ตัดมาที่ความฝันเธออีกครั้ง

มีคนบูชาเธอ

ความคิดเห็นที่ 204

ฉันอยากยิ่งใหญ่ ฉันอยากให้คนยอมรับ

ความคิดเห็นที่ 205

เลยต้องอยู่บ้านกับแม่

"จู่ๆก็คิดถึงเวลากินอาหารเช้าพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งบ้าน" พอลลีนพูดขึ้นมา

"จะให้ฉันปลุกแกไหมละ"

"คิดอีกทีไม่เอาดีกว่า"

ความคิดเห็นที่ 206

"พ่อกับแม่ยอมเอาเงินเท่าที่มีเพื่อให้แกไปหาจิตแพทย์อาทิตย์หน้า หวังว่าคราวนี้แกจะยอมเปิดใจคุยกับหมอได้ซํกทีนะ"

พอลลีนเลยบอกแม่ว่า "ถ้าลำบากหนักก็เอาเงินที่จะส่งหนูเรียนมหาลัย มาใช้ก็ได้"

แม่ได้แต่ถอนหายใจ "เรากำลังสวดขอปาฏิหารย์อยู่"

ความคิดเห็นที่ 207

"งั้นก็หวังว่าปาฏิหารย์ของหมอจะช่วยแก้ไขสิ่งที่บาทหลวงวิลเลี่ยมทำไว้กับหนูก็แล้วกัน"

ความคิดเห็นที่ 208

เสียงโทรศํพท์ดังที่บ้านในเย็นวันหนึ่ง

ความคิดเห็นที่ 209

บาทหลวงทำอาร๊ายย ลุ้นๆๆ

ความคิดเห็นที่ 210

แม่ถึงกับนั่งเครียด พ่อเดินเข้ามาหา

"คุณหมอโทรมาบอกว่าให้เกรซเข้าคิวรอเปลี่ยนถ่ายปอดค่ะ" แม่บอกหน้านิ่งๆครุ่นคิด

ความคิดเห็นที่ 211

@kong846 อันนี้บอกให้ไม่ต้องลุ้นว่าบาทหลวงไม่ได้ทำอะไร มันเฉลยไว้ตั้งแต่พอลลีนไปอาละวาด กับบาทหลวง แค่นางไม่ชอบคำเทศน์ของบาทหลวง เพราะเป็นสิ่งที่แม่บังคับให้ไป สิ่งที่แม่บังคับ นางพาลเกลียดหมด



"ผมไม่เข้าใจเกรซก็ดูแข็งแรงดี"


ความคิดเห็นที่ 212

พอลลีนได้ยินที่พ่อแม่คุยกันเรื่องน้อง

ความคิดเห็นที่ 213

แม่ไปเยี่ยมเพื่อนที่ไม่สบาย

"ทำอะไรอยู่อะเกรซ"

"ดูรูปอยู่ ฉันหวังว่าฉันคงอยู่นานพอจนได้แต่งงาน"

ความคิดเห็นที่ 214

"พี่จะทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้เพื่อช่วยเธอเอง"

พอลลีนบอกกับน้องสาว

ความคิดเห็นที่ 215

แล้วพอลลีนก็หยิบแขนน้องมาเลีย แผล็บๆๆ

ความคิดเห็นที่ 216

"ทำแบบนี้ทำไมอะ" เกรซถาม

"พี่ศึกษามาว่าคนที่ป่วยด้วยโรคเดียวกับเธอผิวหนังมักจะมีรสชาติเหมือนเกลือ"

เกรซเลยลองบ้าง

ความคิดเห็นที่ 217

เกรซก็รู้สึกว่ามันเหมือนเกลือจริงๆ

สองพี่น้องเลยหัวเราะกันคิกคักๆ

ความคิดเห็นที่ 218

"ถ้าได้แต่งงานจริงๆ ฉันอยากให้พี่เป็นเพื่อนเจ้าสาวนะ"
เกรซบอกพอลลีน

ความคิดเห็นที่ 219

เรื่องยาวจัง ขอปาดเบา ๆ

ขอบคุณที่ฉายค่ะ

ความคิดเห็นที่ 220

นางเลยอึ้งไปเลย

ความคิดเห็นที่ 221

จู่ๆพอลลีนก็พูดเปิดใจว่ากำลังพยายามทำให้พ่อแม่ภูมิใจแม้จะโดนไล่ออกจากโรงเรียนก็ตาม เธอบอกว่าหันไปรอบๆ เธอก็รู้ว่าไม่มีแค่เธอเท่านั้น

ความคิดเห็นที่ 222

พ่อดีใจมากที่ในที่สุดพอลลีนก็คิดได้และเปลี่ยนแปลงตัวเองได้

ความคิดเห็นที่ 223

แม่บอกว่าพรุ่งนี้พ่อกับแม่จะเข้าไปทานอาหารกันในเมืองจะแล้วจะให้เจนนิเฟอร์มาคอยดูแลทั้งสองคน

ความคิดเห็นที่ 224

เกรซทำหน้ายี้

ส่วนพอลลีนบอกเจนนิเฟอร์อายุมากกว่าเธอแค่สองปีทำไมถึงเอามาดูแล

แม่บอกว่า "เพราะเจนนิเฟอร์เป็นคนดี มีบุคลิกน่าเคารพไงละ"

ความคิดเห็นที่ 225

แล้วจู่ๆเกรซก็อาการกำเริบ

พ่อรีบไปโทรเรียกหมอ

ความคิดเห็นที่ 226

นางมีอะไรบ้างอย่างอยู่ในหัว

ความคิดเห็นที่ 227

พอลลีนคุยกับพระเจ้าอีกครั้ง นางขอบคุณพระเจ้าที่ให้สมองและแรงในการทำสิ่งยากๆ และขอบคุณพระองค์ที่เชื่อนางในตอนที่ไม่มีใครเชื่อ และท้ายที่สุดนางก็เริ่มเชื่อในตัวพระองค์มากขึ้น

ความคิดเห็นที่ 228

แล้วนางก็วัดเตียงน้องสาว

ความคิดเห็นที่ 229

นางเตรียมตัวอะไรซักอย่าง

ความคิดเห็นที่ 230

นางก็นึกถึงความฝันว่านางเป็นหมอผ่าตัดอีกครั้ง

ความคิดเห็นที่ 231

เหมือนนิมิตรหมายอันดี นางยิ้มออกมาออย่างสุขใจ

ความคิดเห็นที่ 232

แม่เคาะประตูเรียก

"นอนอะไรกันนานขนาดนี้"

"หนูจำเป็นต้องนอนให้ครบแปดชั่วโมง

"เจนนิเฟอร์โทรมาบอกว่ามาไม่ได้เดี๋ยวพอจะมาอยู่แทน"

ความคิดเห็นที่ 233

แม่เลยเข้าเมืองไปคนเดียว จริงๆแม่ไปคุยกับหมอเรื่องของเกรซ

ความคิดเห็นที่ 234

พอลลีนใส่อะไรซักยาลงในถ้วยชา

ความคิดเห็นที่ 235

เธอบอกถ้าแม่ห่วงพ่อแบบที่เธอห่วงแม่คงให้พ่อดื่มชาเยอะๆเพราะมันจะช่วยชะลอความแก่

พ่อดูท่าจะซึ้งใจที่ลูกสาวทำตัวดีขึ้นแล้วยังกำชับว่าสิ่งที่แม่ทำไปเพราะรัก

ความคิดเห็นที่ 236

แล้วก็ไปยืนหน้าบ้าน คุยกับสาวกระโดดเชือก

"ฉันขอโทษที่เคยพูดไม่ดีกับเธอ มากับฉันหน่อยสิฉันมีเชือกกระโดดที่ไม่ได้ใช้ เพราะน้องป่วย"

ความคิดเห็นที่ 237

ตอนแรกลังเลในี่สุดก็ตามมา

ความคิดเห็นที่ 238

โปะยาสลบ

ความคิดเห็นที่ 239

เกรซวาดรูประบายสีไปตามเรื่อง แล้ว พอลลีนก็เข้ามาหา

ความคิดเห็นที่ 240

พอลลีนบอกว่าอีกหน่อยเกรซจะเข้าใจในสิ่งที่เธอทำ

ความคิดเห็นที่ 241

แล้วก็โปะยาสลบน้องอีกคน

ความคิดเห็นที่ 242

แล้วพอลลีนก็ถือกรรไกรกับหวีมาในห้องน้ำ

ความคิดเห็นที่ 243

ตัดผมตัวเอง

ความคิดเห็นที่ 244

อุปกรณ์เตรียมพร้อม

ความคิดเห็นที่ 245

โดยนางจะเอาปอดของสาวกระโดดเชือก

นอนตาย